Wanderlust: Edinburgh #2

22.11.15


Zoals ik in mijn vorige post al zei, was Holyrood Park niet het enige wat we op de eerste volledige dag in Edinburgh zagen. Door de opkomende mist en de zonovergoten ochtend lijkt het overigens net alsof deze foto's niet op dezelfde dag gemaakt zijn, maar niets is minder waar ;)

Die prachtige zonnige dag was dus dinsdag. Maandag zouden we om 13.25 uur vanaf Schiphol vertrekken, de mist (daar issie weer!) die ochtend gooide echter roet in het eten. We vertrokken uiteindelijk om 14.15 uur richting Edinburgh, hèhè! Om 14.30 uur waren we in Schotland, altijd fijn als het een uur vroeger is ^^
Vanaf het vliegveld was het heel eenvoudig om in Edinburgh de komen, met de tram ben je er in een halfuurtje. Ondertussen kun je genieten van het Schotse landschap wat aan je voorbij glijd...al moet ik zeggen dat mijn oogleden sneller dicht gleden ;) Eenmaal uitgestapt bij Princes Street was ik weer klaarwakker, we werden begroet door de mooie klanken van een doedelzak en hadden prachtig uitzicht op Edinburgh Castle en de herfstkleuren in The Princes Street Gardens!


Het zoeken van ons hotel The Inn Place verliep al even soepel als de tramreis. Al snel zouden we erachter komen dat het hotel een perfecte ligging heeft. Serieus ik raad dit hotel aan iedereen aan! Het hotel is namelijk gelegen aan een straat (Cockburn Street) die parallel loopt aan de bekendste straat van Edinburgh, de Royal Mile. Via één van de vele steegjes ben je binnen een minuut in deze hoger gelegen hoofdstraat.
Niet alleen de ligging van het hotel was top, ook het personeel was aardig en de kamers heel netjes, in de douche hadden we een stortdouchekop (hallo wie wil daar nou niet onder staan ^^).

Rond etenstijd besloten we maar even een pub (The Tron) in te duiken voor wat fish&chips, voorlopig mijn laatste keer. Een pub is gezellig en goedkoop, maar mijn maag denkt daar helaas anders over. Gelukkig was ik de volgende dag weer fit (:


Herken je trouwens dat gevoel op je eerste dag in een vreemde stad waar je alles op elkaar vindt lijken en daarom zes rondjes loopt om uiteindelijk nog niet te vinden wat je zoekt? ;) Gelukkig zijn er dan aardige Schotten die je een eind op weg helpen. Op de laatste dag vallen eindelijk alle straten op de juiste plek op de plattegrond die je in je hoofd hebt...en kun je alles zowat met je ogen dicht vinden :P Nou ja bijna dan hea...reden des te meer om terug te gaan (: Hoe toevallig is het dan dat je onderstaande tekst tegenkomt tijdens een avondwandeling hihi: "Not all those who wander are lost."


Dinsdagochtend ontdekte ik dus die geweldige stortdouche, ik moest echter wel opschieten want de zon scheen. Maar dat heb ik al zo'n zes keer verteld haha. Na die geweldige klim kwamen we dus in de mist terecht en na iets teveel lopen kwamen we op de volgende plek waar we wilden zijn, Grassmarket. We wilden namelijk naar het kattencafé Maison de Moggy, maar deze was dicht en je moest nog betalen ook om er naar binnen te kunnen. Al dat geloop voor 'niks'...gelukkig kom je onderweg genoeg mooie plekken tegen.


Uiteindelijk kwamen we weer uit in de straat van ons hotel, ja Edinburgh is prima te voet te verkennen ;), waar we neerploften in een heel leuk cafeetje Southern Cross Cafe! Zeker een bezoek waard als je in Edinburgh bent, ze hebben super lekker gebak, English Breakfast en het eten wat wij als avondeten beschouwen zag er ook veelbelovend uit. Helaas zijn ze om 17.00 uur gesloten, dus dan zou je wel erg vroeg moeten eten...al zou ik dat er best een keer voor over hebben. Na al deze zoetigheden was het weer tijd voor een wandeling (no surprise here). 

In de beginnende schemering ziet de stad er ook erg gezellig en soms wat onheilspellend uit (: De St. Giles Cathedral ligt aan de Royal Mile en is ook te bezichtigen. Ik heb een poging gedaan om van de binnenkant wat foto's te maken.


Schemering en mist, een onheilspellende combinatie. Ideaal dus om naar de bekendste begraafplaats van Edinburgh te lopen, Greyfriars Kirkyard. De begraafplaats wordt vaak geassocieerd met Greyfriars Bobby, zijn beeld staat dan ook levensgroot bij de ingang (serieus levensgroot?? waarom heb ik dat dan niet gezien HAHA). Bobby was een 'working dog', toen zijn baasje, politieagent John Gray, overleed, week de hond niet van zijn graf. Na veertien jaar waken stierf Bobby. De hond ligt begraven onder een bloembed voor de kerk. Best spooky zo'n begraafplaats als het zo schemerig is...


Zou jij 's avonds over een begraafplaats durven lopen? ;P

Voor meer foto's, klik hier.

You Might Also Like

7 reacties

  1. Leuk deel 2! Nog meer wanderlust daar naar toe ... 😍

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha ja hea die staat nog wel een keer op het lijstje (: meer delen zullen volgen :P

      Verwijderen
  2. Wat heb je zoals altijd weer leuk beschreven. Ik mis het gewoon. Wel leuke plekken gezien en leuke dingen meegemaakt. Dingen die wij niet zo snel gaan vergeten. ")

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Die kleuren zien ook zo mooi eruit. Moest ff zeggen. Top foto's

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankje! :D Ja ik heb het schrijven weer een beetje terug hihi, een top onderwerp om over te schrijven natuurlijk ;) Ik wil teruggg ^^

      Verwijderen
  4. Mooie foto's! Zo te zien is het een mooie stad. Vind de sfeer heel speciaal met al die bijzondere gebouwen. De laatste foto van de begraafplaats is best wel creepy, maar ik zou er nog wel overheen durven lopen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankje! En ja de stad is fantastisch, echt een aanrader (: De gebouwen, doedelzakken, Schotse mensen en natuur zorgen voor een hele mooie sfeer. Maar ja foto's zeggen meer dan mijn woorden hea ;)

      Verwijderen

Subscribe