Zwolle: Agietenberg

7.3.15

































Wat ben ik blij dat ik zoveel mag zien! En wat ben ik vandaag blij dat het zo'n ontzettend mooi weer was, na 40 uur binnen zitten eindelijk op pad met de camera, lekker de natuur in.
Tijdens dat 40 uur binnen zitten, kwam gisteren mijn ultra drukke collega het kantoor binnen stuiteren. Uiteindelijk kwam het gesprek op mijn 'ik stop hier met werken avontuur', toen ik vertelde dat ik fotografie ontzettend leuk vind, werd hij zo enthousiast dat hij mij gelijk allemaal sites liet zien van verschillende fotografen. En ja ook wilde hij deze blog zien, daar was ie ook al enthousiast over, wat mij natuurlijk weer in verlegenheid achterliet (en misschien ook een beetje verbaasd en trots hihi). "Oooo wat mooi, prachtig, die lichtinval, wauw, ja hier moet je echt iets mee doen hoor, super." Je weet niet half hoe tof ik het vind om dat te horen, mensen die zo enthousiast en positief zijn! (:

Dus met mijn alziende oog vertrok ik vandaag richting de Agnietenberg in Zwolle, heerlijk dat je op zo'n 30 minuten afstand in de natuur bent en weg van de stad. Dat kan ik soms wel waarderen.
Natuurlijk ging de tocht er heen weer volledig op z'n Rebecca's, ach joh op die reservefiets valt nog makkelijk te fietsen! Jaja, nou ik had het idee dat ik een Japanner was die net had leren fietsen. Mijn reservefiets is er één met zes bochels in het wiel en een achterwiel wat elk moment uit het frame kan rollen. Vooral bij de afdalingen dacht ik over de kop te slaan HAHA.

De omgeving bij de Agnietenberg is wederom weer een mooie en een verassing van Zwolle. Al was de strontlucht die uit de plaatselijke giertank kwam iets minder te verdragen - na nu vier jaar in de stad te wonen in plaats van in een dorp was ik die lucht even vergeten...maar ach alles voor wat leuke foto's ^^
































In het stukje bos in dit gedeelte van Zwolle staan een paar aparte bomen, het lijkt bijna een boog. EN er staan een aantal bomen die redelijk te beklimmen zijn, tsja ik mag graag ergens bovenop of in klimmen. Zo geschiedde (:



























































Het licht zien en er mee spelen, ik hou ervan! Ruim een uur later kwamen we geheel uitgehongerd en uitgedroogd weer thuis, snel door naar de stad om voor het eerst van het jaar op een terrasje neer te ploffen.

You Might Also Like

1 reacties

  1. Haha, idd die reserve fiets. Was heel Noble van je om fietsen te wisselen. Jij kon beter controleren dan ik.

    Wacht maar missy, over paar weken/maanden koop ik ook mijn eerste camera.

    Leuk foto's trouwens ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe